Często słyszę słowa, moja przyjaciółka lub mój przyjaciel.
Czy na pewno tak jest?
Czy nie nadużywamy tego znaczenia?

Nie nadużywam tego słowa i nie mam dużo przyjaciół,
bo w przyjaźni nie chodzi o ilość.

Przyjaźń, musi spełniać kilka zasadniczych elementów:  

Dni mijają bardzo szybko. Dzisiaj wstałam o 5 rano i zaczęłam pisać scenariusze do programu.
Nie jest to normalny objaw, bo jestem na "wakacjach", ale cóż. W wolnej chwili relaksuje się i chodzę na basen. Ponieważ jest wysoka temperatura, to na basenie jestem w stanie wytrzymać do 30 minut.
Mój organizm nie nadaje się do leżenia "plackiem".
Pamiętam jak moja babcia mówiła : " dziecko jak będziesz w moim wieku, to będziesz rano wstawać" lub " w moim wieku nie można przesadzać ze słońcem, bo wychodzą wszystkie zmarszczki".
Po dzisiejszym dniu wnioskuje, że mam dwa objawy starzenia się:
1. Wstaje o 5.00 rano !
2. Nie przepadam za słońcem, bo dostaje przebarwień.
Ciekawe co będzie dalej? :)

Wiem, że po tym wpisie będę miała przeciwników, zwłaszcza w tych co zarabiają na naiwności kobiet, jak i kobiet, które są naiwne.
Każdy ma prawo do swojego ciała i może robić co chce, ale czy kobiety mają świadomość, że po pewnym czasie mogą iść na casting do kolejnej części filmu "Koszmar z ulicy Wiązów"?
Na świecie panuje moda na "upiększanie" swojej urody.
Czasami mam wrażenie, że żyje w innej przestrzeni i nie poznaje swoich koleżanek.
Ostatnio na otwarciu bloga, przeszłam obok swojej znajomej i nie skojarzyłam , że to ona.
Ona czy nie ona? Kim ona jest?

Muszę przyznać, że jestem lodowym łakomczuchem od najmłodszych lat.
Zawsze jadłam szybko, łapczywie i zasypiając myślałam o lodach. 
Mój brat Tomek, który jadł lody wolniej ode mnie, musiał się dzielić i oddawać swoją połowę, która mu została.Lodową presje wypomina mi do dzisiaj :)

Kiedyś lubiłam lody czekoladowe i pistacje.
Ponieważ na stare late smak się zmienia, to teraz moim ulubionym zestawem jest karmel i truskawkowy sorbet.
Lody mogę jeść codziennie, ale z rozsądku jem raz w tygodniu, może dwa :)) 
Dzisiaj pojechałam do sklepu po lodowy sorbet. Podobno sorbecik nie tuczy :)
Lodów było pod dostatkiem, do wyboru do koloru. 

 Ponieważ jestem w trakcie przygotowań nowego projektu, to dzisiaj cały dzień spędziłam w książkach.
 Większość publikacji jest o kulturze i stylu życia.
Czytam, analizuje, opisuje i coraz bardziej jestem nakręcona :) Wiem, że czeka mnie przygoda życia..................

W przerwie na kawę rozmawiałam z Leną, która opowiedziała mi ciekawostki o Mongolii.
Po chwili relaksu, uśmiechu, wróciłam do lektury, której dzisiaj poświęciłam czas.
Kobiety w Abu Zabi.
Chce poznać ich styl życia, dowiedzieć się co robią w wolnym czasie, gdzie się ubierają i jakie mają tradycje.
Kobiety nowoczesne i te, które przywiązują wagę do tradycji. Jakie mają zwyczaje, np. malowania ornamentów na skórze i czym dla nich jest moda.
Chce nauczyć się porządnie malować oczy, bo żadne kobiety nie podkreślają tak pięknie oczu, jak Arabki.
Nadejdzie czas, kiedy zaspokoję swoją ciekawość, ale zanim do tego dojdzie, muszę się przygotować.

Mam bzika na punkcie butów, okularów i torebek. Niestety, nie mogę sobie z tym poradzić.
Problem natury psychicznej, który powinno się leczyć lub zaleczyć.
Za każdym razem, idąc do sklepu, obiecuję sobie, że nie kupię żadnej torebki.
Wychodzę ze sklepu i gadam sama do siebie- to był ostatni raz :))) Przecież nie mogłam przegapić tak fantastycznej okazji.
Niestety, zawsze jest "mowa, trawa, dziadek i trawa na końcu".
Jedyne pocieszenie, że przeważnie nie robię zakupów w Polsce, gdzie
mam tylko jeden ulubiony sklep BALLY na Nowym Świecie, który sprzedaje wyroby klasyczne i ponadczasowe.
Ostatnio dostałam tam 70% zniżki :)))
Oczywiście nie mogłam przegapić takiej okazji.
 

Zawitał do mnie leń i siedzi :))) Czytam, pisze, oglądam filmy, obżeram się owocami i "nie robię nic". Oczywiście odbieram e-maile, odpisuje , planuje i mam włączony komputer. Jednak takie funkcje są niczym w porównaniu do tego, co się dzieje w Warszawie. 

Wczoraj spędziłam cały dzień w łóżku, przespałam dzień i noc. Może bym przespała kolejny dzień, gdyby nie rozsądek.
Pogoda jest średnia i chwała, bo przynajmniej nie mam żadnych wyrzutów sumienia.
Zawsze jak świeci słońce, to wypada pójść na plażę lub na basen.
Osobiście wolę plażę, bo nie czuję promieni słonecznych, które na Florydzie są intensywne.
Kiedyś opalałam się jak szalona. Leżałam plackiem godzinami i nie mam pojęcia jak mogłam wytrzymać. Dzisiaj mam uroczą pamiątkę w postaci piegów i nie cierpię opalenizny.
Smaruje się kremem z największym filtrem, który działa tylko do czasu. Potem, nie działa i pojawiają się urocze przebarwienia za którymi "przepadam". 

Jestem przy samej Zatoce Meksykańskiej o której w Polsce mało się mówi, bo po co?

Co nas interesuje katastrofa ekologiczna na innym kontynencie. Nie nasze ryby, nie nasza gospodarka.
Niestety ta sytuacja dotyczy nas wszystkich.
Konsekwencje wycieku będą tragiczne.
Od 20 kwietnia 2010 wyciek ropy naftowej zapoczątkował katastrofę ekologiczną w Zatoce Meksykańskiej.
Do dnia dzisiejszego, cały czas cieknie ropa. Tu gdzie jestem nie ma zagrożenia, mimo tego mieszkańcy chodzą na plażę z niepokojem patrzą w morze.
Turystów mniej jak zwykle, cisza spokój i nadzieja, że wszystko dobrze się skończy. 

Doleciałam :))
Jak starsza Pani byłam na głosowaniu o 7 rano! Potem pojechałam na lotnisko i podczas podróży, myślałam czy warto było pójść.
Powiedziałam do swojego męża, że jak Komorowski przegra, to już nigdy nie będę głosować, nigdy!
Po wylądowaniu przyszła wiadomość. Reakcja była jak na meczu :) WARTO !!!!
Nadchodzi czas na zmiany.

Zmiany w polityce i trochę w moim życiu.

Pora na wypoczynek. 

Muszę zregenerować organizm.
Podczas lotu oglądałam zdjecia, które robił Piotr Zyznowski.
Piotr towarzyszył mi trzy dni przy produkcji Warsaw Fashion Street.
Przeglądając setki zrobionych zdjęć, uzmysłowiłam sobie, że lekko przesadzam. Wory pod oczami, zgarbiona , wymęczona-tragedia!!! 
Na zdjęciach wyglądam jak mop od podłogi. Dobrze, że zobaczyłam te fotki, bo wiem, że muszę pilnie coś zmienić !
Nigdy nie mam dla siebie czasu. Zawsze coś lub ktoś i ciągle mam włączony "motor".

Jestem pracoholiczką z pełną świadomością. Przyszedł czas na zmiany, bo potem może być za późno.
 

Koniec pakowania :) Kilogramy książek, komputer, aparat, obiektywy  i same sportowe ubrania. Jutro rano po wyborach, zamykam sezon !!!!! Zaczynam nowy etap- podróże.  Do lutego 2011 mam w planach  zobaczyć kilka wspaniałych miejsc: Tybet, Mongolia, Chiny, Japonia, Brazylia, Kuba, Wietnam, Indie, Etiopia, Egipt, Tajlandia, Ameryka i coś jeszcze. Dlaczego te miejsca, napisze już wkrótce. Mam nadzieję, że wszystko dobrze się ułoży. Teraz czeka mnie 18 godzin podróży.  To dobry czas na analizy, opisy i przemyślenia. Pozdrawiam i do wtorku :)))

Książka Fashion People.
Dostałam wiadomość na fb, że wywiązała się dyskusja,
jak to ja mogę za darmo wykorzystywać osoby fotografujące.

Oto moja odpowiedź:
Projekt Fashion People nie jest projektem zarobkowym tylko społecznym.

Chce pokazać, że ludzie w Polsce, to nie tylko szare myszki i białe niedźwiedzie.
Niestety nie mam funduszy na wydanie książki i sama pracuje bez żadnych profitów.
Szukam Partnerów, którzy pokryją część kosztów związanych z tym projektem.

Sprawa postawiona jest jasno. Brak funduszy a za wkład pracy jest promocja w książce i na wernisażu.
To nie są sesje fotograficzne, tak jak ktoś pisze.

To są zdjęcia reportażowe zrobione na ulicy bez przygotowania, zwykłym aparatem, normalnym przechodniom.

Z całej Polski zgłosiło się ponad 40 osób, które chcą pracować przy tym projekcie i poświęcą swój czas.
Super, że są tacy ludzie!!!!!! Wychodzę z założenia, że nie wszystko się robi dla pieniędzy!
Jest takie chińskie przysłowie " Sam przeniesiesz patyczek, razem przeniesiemy słonia".
I w tym projekcie o to chodzi!
Nie ma przymusu współpracy, mają być tylko dobre chęci i poświęcony czas.

Niektórzy ( zwłaszcza Ci którzy nie pracują przy książce) dzielą skórę na żywym niedźwiedziu i myślą o zysku z książki :)))
Nie liczę na zyski, bo znam realia rynku wydawniczego. Jeżeli tak będzie, to pieniądze przekaże na promocje polskich młodych projektantów.

UWAGA! Nie każdy może robić zdjęcia do książki. Potrzebna jest nasza akceptacja i specjalna ankieta.

Poniżej galeria zdjęć wykonanych w Warszawie przez Alexandre Macewicz.  

"Przyszła kryska na matyska".